ხშირად დასმული კითხვები ავტორიზაცია  |  რეგისტრაცია
სიახლეები
მოდინახეს ციხეს ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორია განესაზღვრა
16 მაისი, 2018

საჩხერის მუნიციპალიტეტში მდებარე მოდინახეს ციხეს ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორია განესაზღვრა.

ციხე აგებულია მაღალი მთის ქიმზე. მისასვლელი გზა დასავლეთიდანაა, შემდეგ ჩრდილოეთით უვლის და აღმოსავლეთი მხრიდან ადგება ციხეს.

ნაგებია ნატეხი ქვით დუღაბზე. ციხე ქიმის რელიეფს მიუყვებოდა. შედგებოდა ორი ნაწილისგან: ქვედა ციხე და ზედა ციხე (ორ ტერასაზეა განლაგებული). ციხეს ერთი შესასვლელი ჰქონდა აღმოსავლეთიდან, რომელთანაც მისასვლელად კლდეში გამოკვეთილი იყო კიბეები.

ქვედა ციხეში იყო სამხრეთის კედლის შუაში ჩადგმული მართკუთხა კოშკი-სასახლისგან; ასევე ზევითკენ შევიწროვებული კოშკი და ჩრდილო-დასავლეთის მრგვალი კოშკი; ეზოში დარბაზული ეკლესია და ღია მარანი.

ცუხეში კოშკები სამ და ოთხსართულიანები ყოფილა. კედლებში დატანებული ქონდა სათოფურები და თაღჩები. კოშკების ნაწილს (მაგალითად, ზედა ციხის ზურგიან კოშკს), შესასვლელი მეორე სართულის დონეზე ქონდა, მეორე ნაწილს პირველ სართულზე. ყველაზე დიდი ქვედა ციხის სამხრეთ კედელში ჩართული კოშკია, რომელიც იმავე დროს, სასახლის დანიშნულების უნდა ყოფილიყო. კოშკები მეტ-ნაკლებადაა გალავნიდან გაწეული.

გალავნის კედლები ორნაწილიანია. ქვედა ნაწილი ყრუა, ხოლო ზედა ნაწილში გასდევს ვიწრო სარბენი ბილიკი და კედლებში ჩართულია სათოფურები.

ციხეში ასევე არის მიწაში ჩაშენებული წყლის რეზერვუარი. ციხის აშენებასთან დაკავშირებით არსებობს ლეგენდა: პაპუნა წერეთელს მოწონებია აბაშიძის ქალი, მაგრამ თავადს მისთვის უარი შეუთვლია - უციხო წვივშავიძეს ქალს როგორ გავატანო. პაპუნა წერეთელს ქალის მოსაპოვებლად მთაზე ციხე აუგია და შეუთვლია სასიმამროსთვის მოდი და ნახეო. აქედან მოდის ციხის სახელიც. ვახუშტი ბატონიშვილი ციხეს მაგარს მტრისგან უბრძოლველს უწოდებს. ამ თავდაცვისუნარიანობის გამო იყო, რომ მოდინახეს ციხეში 1766 წ. ოსმალთა შემოსევის დროს თავს აფარებდა იმერეთის მეფე სოლომონ პირველი ოჯახთან ერთად. მოდინახეს ციხე წერეთლების საკუთრება იყო, მაგრამ 1967 წლიდან მათ ციხე მეფეს გადასცეს, თუმცა მალე ისევ წერეთლებმა დაიბუნეს და ბოლოს პაპუნა წერეთელს დარჩა. 1810 წლისთვის მოდინახეს ციხე რუსეთის წინააღმდეგ აჯანყებულ იმერელთა თავშესაფარი იყო, მაგრამ აჯანყების დამარცხების შემდეგ აქ რუსის ჯარი ჩადგა. ციხის ქვემოთ, მთის სამხრეთ ფერდზე 1966-1970 წლების არქეოლოგიური გათხრების შედეგად (ხელმძღ. ჯ. ნადირაძე) გამოვლენილია ადრებრინჯაოს, გვიანბრინჯაოს და ადრეანტიკური ხანის ნამოსახლარების კვალი კერამიკული ნაწარმით, საბრძოლო იარაღითა და იატაკის ნაშთით. აქვე შესწავლილია ადრეანტიკური, ელინისტური და გვიანანტიკური ხანის სამარხები. გათხრების შედეგად აღმოჩენილი მასალა დაცულია შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში. გვიანანტიკურიდან მოყოლებული მთელი შუა საუკუნეების მანძილზე აქ ადამიანის აქტივობის კვალი ჯერ-ჯერობით დაფიქსირებული არ არის. 

www.travelingeorgia.ge


© 2011-2017, TRAVEL IN GEORGIA.